।। विश्वस्वधर्म सूर्य पाहो ।।

।। प्रासादिक वचन ।।

 श्री.विश्वनाथजी वारींगे महाराज यांच्या प्रवचनातून टिपलेले प्रासादिक वचन

प्रत्येक मनुष्य शरीरधारी जीवाने जीवनात विचार करणे अत्यावश्यक आहे,अविचाराने मनुष्य जीवनाचे पतन होते,सुविचाराने मनुष्य जीवनाचा विकास होतो, संत वाक्य असे आहे की ” विचारा वाचुन । न पवेची समाधान ।।” विचार जरी सर्वच जण करीत असले तरी सद्विचार करून कृतार्थ होणारे लोक क्वचित पाहावयास मिळतात. ज्या विचाराने जीवनाचा उत्कर्ष होईल असे महत्वपुर्णविचार आम्ही सदर लेखामध्ये मांडण्याचा प्रयत्न केला आहे. मनुष्याने नेहमी विचार करावा, संसारात नेमके आपले काय आहे ? या संसाराचा आपला संबध नेमका कशामुळे आला ? जगात परमात्मा नावाची जी वस्तु आहे ज्याचे वर्णन वेद पुराण तसेच सर्व संतानी केले आहे त्याची मला अनुभुती येईल का ? मी कोण आहे, जन्मापुर्वी मी नव्हतो जन्मानंतर मी नसेनमगमी आलो कुठून ? मला जायचे कुठे आहे ? या सर्व गोष्टीचा सार विचार प्रत्येक मनुष्याने जीवनात करावा.

महत्वाचे चिंतन : प्रतिक्षण ज्यात बदल होता तो संसार जो कधीच बदलत नाही तो परमात्मा,प्रपंचात कीतीही सायास केले तरी प्रतिक्षण प्रपंच आपल्या पासुन दुरावत जातो, पण परमात्म्याच्या संबंधाने केलेल्या सायासाने परमात्मा प्रतिक्षण आपल्या जवळ येतो.नाहीसे होणारे नश्वर पदार्थ आम्हाला आपलेसे वाटतात,परंतू अविनाशी परमात्मा आंम्हाला कधीच आपला वाटत नाही.जो सतत आपल्या सोबत आहे,आपण जरी त्याला विसरलो तरी तो आपल्याला कधीच विसरत नाही.एक अश्चर्य नाही का? ज्या शरीरावर आपण मनसोक्त प्रेम करतो ते शरीर आमची यत्कींचीत पर्वा करीत नाही.रात्री झोपल्यावर चुकून अंगावरील वस्त्र बाजुला झाले की थंडी वाजते,जेवणाला थोडा उशीर झाला की शरीर व्याकुळ होते, ज्याची नित्य सेवा करून ते शरीर आमच्या अपराधाची यत्कींचीत पर्वा करीत नाही कींवा विसरपणाची क्षमा करीत नाही ! तरी ही ते शरीर आपल्याला अतिशय प्रिय आहे.कींवा शरीर संबंधाने असणारे आपले संबधीत जे आपल्याला आपले वाटतात.परतूशरीरशक्तीहीन झाल्यावर अथवा आपल्या पासुन त्यांना इच्छित लाभ न झाल्याने ते आपला त्याग करतात, ज्यांच्यासाठी आपण पापाचे डोंगर माथ्यावर करून त्यांची सेवा केली,तेही आपल्याला शेवटी उपयोगात येते नाही .परंतू तरीही त्यांच्यावरचे आपले प्रेम कमी होत नाही.पण आमचे सर्व अपराध क्षमा करुन आमची नित्य चिंता वाहणारा श्रीभगवाना आम्हाला प्रिय वाटत नाही कीवा आपल्या हीताचा विचार करणारे महात्मे आपल्या कधी आपले वाटत नाही.हे आश्चर्य नाही तर काय ? ससारामध्ये आपल्या बरोबर असणारा प्रत्येक पदार्थ हा नश्वर आहे.मुळात हे पदार्थ ज्यावर अधारलेले आहेत त्याचे अधिष्ठानच जर मायावी आहे तर ते सर्वपदार्थ-वस्तु नश्वर आहेत यात काय संशय?
वास्तविक आपण त्या भगवंताचे अशं आहोत ” सिध्द करते.परंतू ज्याचे अंश आहोत तो परमप्रियत्तम आपल्याला प्रिय वाटत नाही.श्रीभगवान हे उपाधी रहीत आहेत,मलरहीत आहेत
” चेतन अमल सहज सुखराशी’ (‘रामचरित मानस.) कींवा तुकोबाराय म्हणतात, “ उपाधी वेगळे तुम्ही निर्विकार । काहीच संसार तुम्हा नाही ।।” म्हणेज आपण त्या उपाधीरहीत मलरहीत परमात्म्याचे अंश असल्यामुळे आपण उपाधीरहीत आहोत,मलरहीत आहोत परंतू संसाराचा संग केल्यामुळे उपाधी ही आली आणि मल दोषादिकांची बाधा सहज झाली.संसारात लाभ तर काहीच नाही परंतू नुकसान होण्याचे काही बाकी राहत नाही.
संसारात आपल्याला एक अनुभव आहे,भजन कीर्तनाने आपले संबधीत पत्नी पुत्रादी खुश होत नाही,परंतू कपट,बेईमानी,पाप करून तुम्ही पैसा मिळवा त्यांना सुखी ठेवा ते खुश होतील म्हणून एक भजन प्रसिध्द आहे.

“संसार साथी सब स्वार्थ के है । पक्के विरोधी परमार्थ के है।

देगा न कोई दुख मे सहारा । सुनु तू किसी कीमंत बात प्यारा ।।
आपल्या हातून पाप होते की पुण्य ज्याच्याशी त्यांचा काही संबंध नाही ते आपले शत्रु आहेत की मित्र याचा विचार प्रतिक्षण करावा.आपल्या सुखासाठी हे लोक आपल्यावर प्रेम करीत नसुन त्यांच्या सुखासाठी प्रेम करतात याची जाणीव आपल्याला शेवटी होते.देवाने सर्व दिले. शरीर, इंद्रिय,बुध्दी,जीव पण हे सर्व देऊन तो कधी हक्क गाजवित नाही हे आपल्याला का नाही कळत?
देवाने दिलेले शरीर ,इंद्रिय प्रिय वाटतात पण देव प्रिय वाटत नाही.त्याला काही नको, केवळ स्मरणाने तो जीवाला संसार दुःखातुन मुक्त करतो ” यस्य स्मरणमात्रेण जन्मसंसारबंन्धनातीवमुच्यते ” (श्रीमद्भगवद्गीता.)

परमात्म्याशिवाय जीवन अपुर्ण आहे.परमात्मा साक्षत्काराने ते पुर्ण होते,अज्ञानी जीवाची धारणा असते पुत्र प्राप्तीने जीवन पुर्ण होते,काही म्हणतात शिष्य परिवार मिळाला की जीवन पुर्ण होते पण आपल्या पुढे उदाहरण आहे.संत मीराबाईचे ना पुत्र ना शिष्य पण जीवन पुर्ण झाले ” नाम नाम बिनूना रहे । सुनो सयाने लोय । मीरा सुत जायो नही । शिष्य न मुंडयो म्हणून अनित्य संसारावरचे प्रेम काढून त्या प्रेमाचा विषय श्रीपरमात्मा करण्याची प्रवृत्ती निर्माण होणे यास सद्विचार म्हणावा.

।। दैनंदिन नित्यकर्म ।।

आपल्या जीवनातील नित्यकर्म नेमके काय ? कसे करावे? याची सविस्तर माहीती या नित्यकर्म सदरामध्ये आम्ही देण्याचा प्रयत्न करीत आहोत. प्रत्येक मनुष्याने विधीयुक्त दैनंदिन कर्म करावे. नित्यनेम करावा,मनुष्य जन्म प्राप्त होऊन जर नित्यनेम नसेल तर त्याला माणूस म्हणून घेण्याचा अधिकार नाही.” काही नित्यनेमाविन । अन्न खाय तो श्वान । वाया मनुष्यपण । भार वाहे तो वृषभ ।।” (तु.महा.) वैदिक धर्मामध्ये असलेली विधीयुक्त दैनंदिन कर्म पध्दती प्रत्येकाने करावी.कर्म विधीयुक्त नसतील तर त्याचे फळ पदरात पडत नाही,म्हणून विधीयुक्त आचारसंहीता खालील प्रमाणे असावी.

१) सकाळी सुर्योदयापुर्वी उठून प्रथम करदर्शन करावे. दोन्ही हात डोळयासमोर धरून ‘कराग्रे वसते लक्ष्मी : करमध्ये सरस्वती । करमुले तु गोविंदः प्रभाते करदर्शनम् ।। हामंत्र म्हणून दोन्ही हातांचे दर्शन घ्यावे.

२) पृथ्वी देवतेला म्हणजे जमीनीवर मस्तक ठेवून ” समुद्र वसने देवी,पर्वत स्तन मंडले। विष्णुपत्नी ! नमस्तुभ्यं पादस्पर्श क्षमस्व में ।। हा मंत्र उच्चारण करून नमस्कार करावा.

३) जीवन रक्षणा करीता श्रीभगवान विष्णूचे स्मरण करावे,शेषशय्येवर विराजमान श्रीविष्णूचे रुप डोळयासमोर आणून “जले रक्षतु वराह : स्थले रक्षतु वामनः । अटव्यां नारसिंहस्य,सर्वतः पातु केशवाः ।। या मंत्राचे उच्चारण करावे. “

४) शौचादी कर्म आटोपुन स्नान करावे .स्नान करतांना पवित्र नद्यांचे स्मरण करुन पुढील मंत्र म्हणावे.” गांगंवारि मनोहारि मुरारिचरणच्युतम् । त्रिपुरारिशिरश्चारि पापहारि पुनातु माम् ।। गंगे च यमुने चैव गोदावरि सरस्वति । नर्मद सिंधु कावेरी जलेऽस्मिण सन्निधिंकुरु॥

स्नानानंतर ओंजळीत पाणी घेऊन पुढील मंत्र म्हणवा “मम आत्मनः कृत कायिक,वाचिक,मानसिक,सांसर्गिक सकल पाप क्षयार्थ प्रातः स्नानमहं करिष्ये ।।” आणि ओंजळीतील पाणी खाली सोडून संकल्प सोडावा.

५) स्नानानंतर देवपुजा करावी,आपली सर्वस्व चिंता वाहणारा श्रीभगवान परमात्मा उदार आहे,दयाळू आहे.त्याने शरीर दिले,ज्ञानेंद्रिय,कर्मेंद्रिय प्रदान केली,अविनाशी,शाश्वत असा जीव ज्या भगवंताने आपल्याला दान दिला त्याच्या ऋणानुबंधातुन मुक्त होता येत नाही परंतु कृतज्ञता व्यक्त करण्याकरीता त्याचे नित्य अर्चन करावे,
देवपूजा करताना मन प्रसन्न असावे.,मनात काम क्रोधादी विकार नसावे,चित्ताची एकाग्रता असावी. प्रथम स्वतःला गंध लावावा.व पुढील मंत्र म्हणावा : ॐ स्वस्ति न इंद्रो वृध्दश्रवा ।। स्वस्ति नः पुषा विश्ववेदाः । स्वस्तिनस्ताक्षर्यो अरिष्टनेमिः। स्वास्ति नो बृहस्पतिर्दधातु 11

देवासमोरील दीवा पेटवावा..दीवा शुध्द तुपाचा असल्यास उत्तम.दीव्याने दीवा पेटवू नये.कारण दीव्याने दीवा पेटविल्यास दारिद्र्य येते.(दीपेन दीपं प्रज्वाल्य दरिद्रो भवति वै स्फुटम् ।। ) म्हणून तसे करू नये .दिव्याची ज्योत दक्षीणेकडे नसावी.तुपाचा दिवा देवतांच्या उजव्या बाजुस असावा.व तेलाचा दिवा देवाच्या डाव्या बाजुस असावा.घंटा आपल्या डाव्या बाजूस असवी,उजव्या बाजूस शंख असावा.शंखात नेहमी पाणी असावे. पाणी घेण्यासाठी पळी असावी,पुजेच्या पाण्यात बोट बुडवू नये.गंध साहनेवर उगाळावा.देवतांना लावला जाणारा गंधशक्यतो चंदनमिश्रीत असावा.

आचमन : उजव्या हातावर पाणी घेऊन ॐ केशवाय नमः । ॐ नारायणाय नमः । ॐमाधवाय नमः । असे दोन वेळा म्हणून आचमन करावे.
ॐ गोविंदाय नमः असे म्हणून पाणी ताम्हणांत सोडावे, नंतर हात जोडून देवाची प्रार्थना करावी.पुढील नावे घ्यावी.ॐ मधुसुदनाय नमः ॐत्रिविक्रमाय नमः । ॐ वामनाय नमः । ॐ श्रीधराय नमः । ॐ ऋषीकेशाय नमः । ॐ पद्मनाभाय नमः । ॐ दामोदराय नमः । ॐ संकर्षनाय नमः । ॐ वासुदेवाय नमः । ॐ प्रद्युम्नाय नमः । ॐ अनिरुध्दाय नमः । ॐ पुरुषोत्तमाय नमः । ॐ अधोक्षजाय नमः । ॐ नारसिंहाय नमः । ॐ अच्युताय नमः । ॐ जनार्दनाय नमः । ॐ उपेंद्राय नमः । ॐ हरये नमः । ॐ श्री कृष्णाय नमः । देवांना दोन्ही हातांनी नमस्कार करुन स्तुती करावी. ” त्वमादिदेवाः पुरुषः पुराण । त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम्। वेत्तासि वेद्यं च परं च धाम । त्वया ततं विश्वमनंतरूप ।। ( याचा अर्थ असा आहे की ‘हे परमात्म्या पुराणपुरुषा तु या विश्वाचे परम निधान आहेस,तु सर्वाना जाणणारा,जाणावयाची वस्तु आणि परमपद आहेस,तु या समस्त विश्वाला व्यापले आहेस.) देवाची स्तुती झाल्यानंतर प्रार्थना करावी. ” ॐ नमस्ते देव देवेश तेजोराशे जगत्पते । क्रीयमाणां मया पुजां गृह्यण सुरसत्तम् ।।

प्रार्थना करून देवांची मुर्ती तांबणात घेऊन त्यांना पवित्र जलाने स्नान करावा त्यावेळी पुढील मंत्र म्हणावा : गंगा सरस्वति रेवा पयोष्णी नर्मदाजलै : । स्नापितोसि मया देव तथा कुरुष्व मे ।। स्नानीय समर्पयामी ।। एका स्वच्छ वस्त्रान देवाला पूसुन घ्यावे.आणि देवाला वस्त्र अर्पन करावे व पुढीलमंत्र म्हणावा
सर्वभूषाधिके सौम्ये लोकलज्जा निवारणे । मयोपपादिते तुभ्यं वाससिप्रतिगृह्यताम् ।।

देवाला गंध लावावा उजव्या हाताच्या करंगळी जवळील बोटाने गंध लावावा.गंध लावतांना म्हणावयाचा मंत्र.

श्रीखंड चंदनं दिव्यंगंधाढयंसुमनोहरम् । विलेपनंसुरश्रेष्ठ चंदनप्रतिगृह्यताम् ।। गंध लावून झाल्या नंतर देवाला पुष्य म्हणजे फुले अर्पन करावी, फुले अर्पन करतांना पुढीलमंत्र म्हणावा

माल्यादीनि सुगंधीनिमाल्यत्यादीनि वैप्रभो।

मया हातानि पूजार्थपुष्पाणि प्रतिगृह्यताम् ।।

देवालाधूप ओवाळताना पुढीलमंत्र म्हणावा
वनस्पतिरसोद्भूतो गंधाढयो गंध उत्तमः । आप्रेयः सवदेवानांधूपोयंप्रतिगृह्यताम् ।।

तूपाचा दिवा उजव्या हातात घेऊन देवासमोर धरून पुढीलमंत्र म्हणावा:

साज्यंचवर्तिसंयुक्तं वन्हिवायोजितंमया।
दीपंगृह्यण देवेश त्रेलोक्यतिमिरापह ।।

देवाला फळे अथवा खडीसाखरेचा नैवैद्य अर्पण करावा.नैवैद्य अर्पण करताना देवासमोर चौकोनी पाण्याचे मंडल तयार करावे.म्हणजे पाण्याचा चौकोन काढावा.त्यावर नैवैद्याचे ताट,वाटी जे असेल ते ठेवावे.त्याभोवती पाणी फिरवून म्हणावे

“ॐ प्राणाय स्वाहा। ॐ अपानाय स्वाहा। ॐ व्यानाय स्वाहा। ॐ उदानाय स्वाहा।ॐसमानाय स्वाहा। असे म्हणून पुढीलमंत्र म्हणावा

नैवैद्यं गृह्यतां देव भक्तिंमे ह्यचलां कुरु। ईप्सितंमेवरं देहि परत्रे चपरांगतिम् ।।

शेवटी हात जोडून देवाला एकाग्रचित्ताने अंतःकरणपूर्वक श्रद्धेने प्रार्थना करावी.व पुढील मंत्र म्हणावा.
नास्तित्वमवशरणममात त्वमेव माता च पिता त्वमेव। त्वमेव बंधुश्च सखा त्वमेव। त्वमेव विद्या द्रविणं त्वमेव । त्वमेव सर्वमम देवदेव।।
देवासमोर एक अभंग दररोज म्हणावा.

दुर्बुद्धी ते मना । कदा नुपजो नारायणा ।।१।। आता मज ऐसे करी । तुझे पाय चित्ती धरी ।।२।। उपजला भाव । तुमचे कृपे सिद्धि जावो ।।३।। तुका म्हणे आता । लाभ नाही या परता।।४।।

(“ॐ नमो भगवते वासुदेवाय “जप कमीत कमी १०८ वेळा करावा) नंतर पुढील मंत्र म्हणून तीर्थ घ्यावे.

अकालमृत्युहरणं सर्वव्याधिविनाशम् । विष्णुपादोदकं तीर्थ जठरे धारयाम्यहम् ।।

ॐ शांतीःशांतीःशांती

नंतर तुळशीला पाणी घालून प्रदक्षीणा कराव्या.गुरुस्मरण करावे,आईवडीलांना नमस्कार करावा.

६) देवपुजेनंतर आपले ठरलेले नियोजित कर्म करावे .आपल्यावर कुठलेही संकट येऊ नये याकरीता संकटनिवाराणार्थ खालील मंत्राचा जप करावा.
कृष्णाय वासुदेवाय हरये परमात्मने । प्रणतक्लेशनाशाय गोविंदाय नमो नमः ।।

७) भोजन करतांनाही मन प्रसन्न असावे.भोजनास बसले असता बोलु नये,त्याचे कारण आपल्या तोंडातील अन्न कींवा धुंकी इतरांच्या ताटात उडते.पचनक्रीया नीट होत नाही,अन्नाचा अवमान होतो.

भोजन म्हणजे केवळ पोट भरणे नसुन ते एक यज्ञकर्म आहे.म्हणून जेवताना श्लोक म्हणावे.जेवताना म्हणावयाचा श्लोक खालीलप्रमाणे आहे.

अहं वैश्वानरो भूत्वा प्राणिनां देहमाश्रितः।
प्राणापानसमायुक्तः पचाम्यन्नं चतुर्विधम्।।
वदनी कवळ घेता नाम घ्या श्रीहरिचे। सहज हवन होते नाम घेता फुकाचे। जीवनकरी जीवीत्व अन्नहे पुर्णब्रह्म। उदरभरण नोहे जाणीजे यज्ञकर्म।।

सायंकाळी देवासमोर दिवा लावून प्रार्थना करावी
शत्रुबुद्धि विनाशाय दिपजोर्ती नमोस्तुते ।।
नित्यनेमाने देवासमोर हरिपाठ करावा. हे दैनंदिन कर्म प्रत्येक मनुष्याने करणेअवश्यक आहे.जसे आपण भोजन,झोप,व्यापार,उद्योगास महत्त्व देतो तसेच दैनंदिन नित्य उपासनेला अर्थात संध्या स्नानादी कर्माला विशेष महत्व द्यावे.

।। काव्यरंग ।।

समीकरण

समीकरण

लगबग लगबग बघ कसे हे
आयुष्य असे चालले l
इतिहास ,तत्वज्ञान ,अर्थ
शास्त्र गणित जाहले ll

रमतांना मग इतिहासात
समाधान लाभते l
बालपणीचे रुसवे फुगवे
निरागसता भावते ll

तत्वज्ञान ते कठीण फार
जन्मदात्रीचे असे l
म्हणून तर जगणे ही
गोष्ट सोपी नसे ll

तत्वज्ञान शिकता शिकता
वर्षोनुवर्षे जाती l
अर्थशास्त्र मग शिकण्याची
ती कठीण वेळ येती ll

धावता धावता त्यामागे मग
केस पांढरे होती l
आठवणी मग प्रत्येक क्षणी
इतिहासातच रमती ll

वेळ येई मग शेवटली ती
गणित शिकण्याची l
आयुष्यातील पाप-पुण्ये
मोजत बसण्याची ll

पाप डावी तर पुण्य
उजवीकडे बसते l
प्रयत्ने करूनही समीकरण
अवघड ते भासते ll

मग आठवण येती
ग्रंथ धर्मशास्त्रांची l
पूजा अर्चना कीर्तने अन्
पारायणे करण्याची ll

समीकरण सोडवताना
घंटा वाजे घणघणा l
परीक्षा संपल्याची ती
असे तीव्र वेदना ll

हृदयाची धकधक आता
थांबणार असते l
निकालाची भीती तरीही
दडून मनी बसते ll

जाणीव होते ती आता
सर्वच संपल्याची l
अन् न सुटलेल्या त्या
अर्ध्या समीकरणाची ll


डॉ. सायली जीवन ठाकरे.

12

टाईमपास हा शब्दच आयुष्यातुन डीलीट करा कारण आयुष्यात वेव्ठ खुप कमी आहे,आणि करायचे भरपुर आहे.

11

खुप प्रशंसा केली म्हणून गर्व करतांना प्रशंसा करणा-यांचा दर्जा काय हे ही लक्षात घेतले पाहीजे.

11

खुप प्रशंसा केली म्हणून गर्व करतांना प्रशंसा करणा-यांचा दर्जा काय हे ही लक्षात घेतले पाहीजे.

10

कार्य स्वतः करायचे परंतु यशात सहभागी सर्वाना करायचे ही मोठया माणसाची कामाची पध्टत असते.

9

कार्य स्वतः करायचे परंतु यशात सहभागी सर्वाना करायचे ही मोठया माणसाची कामाची पध्टत असते.

8

सुंदर विचार असलेली माणसं वयाने वृध्द झाली तरी त्यांचे सौदर्य कमी होत नाही.

7

कुत्रांना दगड मारायला बुध्दी लागत नाही, बुध्दी लागते त्याला भाकरी घालायला.

6

दुस-याला कसे हारवता येईल यासाठी प्रयत्न करण्यापेक्षा स्वतःला कसे जिकवता येईल यासाठी प्रयत्न करावा.

5

दुस-याला कसे हारवता येईल यासाठी प्रयत्न करण्यापेक्षा स्वतःला कसे जिकवता येईल यासाठी प्रयत्न करावा.

थेंब

थेंब

कोणास ठाऊक म्हणावे
अस्तित्व त्या थेंबाचे
ढगांवरती स्वार त्या
बागडणा-या जलाचे ।।१।।

कोसळतांना त्याला
भय का न वाटावे
खा-या पाण्यावर जाऊन
अस्तित्व त्याचे का मिटावे ? ।।२॥

चातक पक्षालाही
उत्तर कसे मिळावे?
एकाच थेंबात त्याने
तृप्त कसे व्हावे ? ।।३।।

काळयाशार मातीनेही
स्वप्नात का रंगावे?
हिरव्यागार शालींच्या
मोहात का पडावे ?।।४।।

प्राणवायुलाही का
दोस्त त्याने करावे?
बागडणा -या जलचरांच्या
श्वासात का अडकावे ? ।।५।।

समुद्रातल्या शिंपल्यानेही
का आतुर इतके व्हावे ?
उदरातल्या मोत्याच्या
प्रेमात का पडावे ? ।।६।।

कोसळतांना पाहून त्याला
दुषणे का आता द्यावी ?
वरूनाच्या भक्तांनीही
मान जरा झुकवावी ।।७।।

 

डॉ.सायली ठाकरे

शहीद

शहीद

जगत होतो वेगळ्याच स्वप्नात , 
स्वप्नात होती बायको , दोन पोर 
अणि हसणारे एक घर || १ || 

पहात  होतो ते स्वप्न माझ्या उघड्या डोळ्यांनी,
आणि माझ्या आयुष्यातील
आठवणीतल्या  सोहळ्यांनी || २ || 

बायको सुंदर नटली होती जणू अप्सराच वाटली होती 
आठवताना तिचे हसु लपवत होतो असवे 
तिच्या आठवणीतल्या तिजोरीत
का होते फक्त रूसवे || ३ ||    

तिचे रूसवे काढायला का नव्हता वेळ ?
सीमेवरच्या मैदानात 
का रोजच बंदुकीचा खेळ || ४ ||  

एकदा दीवाळीला गेलो होतो पोराला बंदूक घेऊन 
का लपून बसला तो  
त्या  अवाजाला भीऊन  || ५ ||  

त्या आवाजात त्याने बाप हरवलेला पाहिला होता 
बंदूक चालवणाऱ्याचा त्याला 
का राग आला होता ? || ६ || 

पोरीला घेऊन  गेलो होतो  मोबाईल खेळण्यातला 
आनंद वाटत होता 
दुरूनच हैल्लो  बोलण्यातला ||  ७ || 

आज हैल्लो बोलायला मोबाइल परत वाजला होता 
फरक फ़क्त एवढाच 
तो आवाज मात्र हरवला होता || ८ || 

तिरंग्यात गुंडाळलेला मी 
पांढऱ्या साडीत बायको पहात  होतो 
तोफांच्या सलामीत  मी 
वंदे  मातरम गात होतो || ९  || 

लेखन : डॉ.सायली ठाकरे 

।। सद्भावना विचारधारा ।।

ह.भ.प.विश्वनाथ वारींगे महाराज

शहीद

जगत होतो वेगळ्याच स्वप्नात , स्वप्नात होती बायको , दोन पोर अणि हसणारे एक घर || १ ||  पहात  होतो ते स्वप्न माझ्या उघड्या डोळ्यांनी,आणि माझ्या आयुष्यातीलआठवणीतल्या  सोहळ्यांनी || २ ||  बायको सुंदर नटली होती जणू अप्सराच वाटली होती आठवताना तिचे हसु लपवत होतो असवे तिच्या...

गुरु प्रथम ती प्रेमळ

गुरु प्रथम ती प्रेमळ, आयुष्यास देती आकार । इतरांहुनी नऊ माह अधिक,माझी तु जाणकार ।।१।। यशाचा तु सुर्यप्रकाश,वृक्षाची गार सावली । मायेचा अखंड पाझर,अशी माझी तु माऊली ।।२।। अन्नपुर्णा महालक्ष्मी,तुच दुर्गा महाकाली । तुझ्यावाचुन कोण सांग,माझ्या दुःखाचा वाली ।।३।। प्रथम...

थेंब

कोणास ठाऊक म्हणावेअस्तित्व त्या थेंबाचेढगांवरती स्वार त्याबागडणा-या जलाचे ।।१।। कोसळतांना त्यालाभय का न वाटावेखा-या पाण्यावर जाऊनअस्तित्व त्याचे का मिटावे ? ।।२॥ चातक पक्षालाहीउत्तर कसे मिळावे?एकाच थेंबात त्यानेतृप्त कसे व्हावे ? ।।३।। काळयाशार मातीनेहीस्वप्नात का...

१.

प्रत्येकवेळी दुसऱ्याच्या चुका शोधीत बसू नका,कधीतरी स्वतःच्या चुका पाहायला ही वेळ देत जा ।

२.

निंदा करण्याच्या निमित्ताने का होईना पण विरोधक आपली आठवण करतात याचा आपल्याला सार्थ अभिमान वाटावा

3

रोग आणि अज्ञान लपवले की वाढतात. म्हणून वैद्यासमोर रोग आणि गुरु समोर अज्ञान प्रगट करावे.

4

मन म्हणजे स्वतःचे गुण दोष दाखवणारा एक स्वच्छ आरसा आहे. जन्मानंतर बोलता यायला कीमान दोन वर्ष लागतात, पण कसे बोलावे हे शिकायला आयुष्य वेचावे...

5

दुस-याला कसे हारवता येईल यासाठी प्रयत्न करण्यापेक्षा स्वतःला कसे जिकवता येईल यासाठी प्रयत्न करावा.

6

दुस-याला कसे हारवता येईल यासाठी प्रयत्न करण्यापेक्षा स्वतःला कसे जिकवता येईल यासाठी प्रयत्न करावा.

7

कुत्रांना दगड मारायला बुध्दी लागत नाही, बुध्दी लागते त्याला भाकरी घालायला.

शहीद

जगत होतो वेगळ्याच स्वप्नात , स्वप्नात होती बायको , दोन पोर अणि हसणारे एक घर || १ ||  पहात  होतो ते स्वप्न माझ्या उघड्या डोळ्यांनी,आणि माझ्या आयुष्यातीलआठवणीतल्या  सोहळ्यांनी || २ ||  बायको सुंदर नटली होती जणू अप्सराच वाटली होती आठवताना तिचे हसु लपवत होतो असवे तिच्या...

गुरु प्रथम ती प्रेमळ

गुरु प्रथम ती प्रेमळ, आयुष्यास देती आकार । इतरांहुनी नऊ माह अधिक,माझी तु जाणकार ।।१।। यशाचा तु सुर्यप्रकाश,वृक्षाची गार सावली । मायेचा अखंड पाझर,अशी माझी तु माऊली ।।२।। अन्नपुर्णा महालक्ष्मी,तुच दुर्गा महाकाली । तुझ्यावाचुन कोण सांग,माझ्या दुःखाचा वाली ।।३।। प्रथम...

थेंब

कोणास ठाऊक म्हणावेअस्तित्व त्या थेंबाचेढगांवरती स्वार त्याबागडणा-या जलाचे ।।१।। कोसळतांना त्यालाभय का न वाटावेखा-या पाण्यावर जाऊनअस्तित्व त्याचे का मिटावे ? ।।२॥ चातक पक्षालाहीउत्तर कसे मिळावे?एकाच थेंबात त्यानेतृप्त कसे व्हावे ? ।।३।। काळयाशार मातीनेहीस्वप्नात का...

१.

प्रत्येकवेळी दुसऱ्याच्या चुका शोधीत बसू नका,कधीतरी स्वतःच्या चुका पाहायला ही वेळ देत जा ।

२.

निंदा करण्याच्या निमित्ताने का होईना पण विरोधक आपली आठवण करतात याचा आपल्याला सार्थ अभिमान वाटावा

3

रोग आणि अज्ञान लपवले की वाढतात. म्हणून वैद्यासमोर रोग आणि गुरु समोर अज्ञान प्रगट करावे.

4

मन म्हणजे स्वतःचे गुण दोष दाखवणारा एक स्वच्छ आरसा आहे. जन्मानंतर बोलता यायला कीमान दोन वर्ष लागतात, पण कसे बोलावे हे शिकायला आयुष्य वेचावे...

5

दुस-याला कसे हारवता येईल यासाठी प्रयत्न करण्यापेक्षा स्वतःला कसे जिकवता येईल यासाठी प्रयत्न करावा.

6

दुस-याला कसे हारवता येईल यासाठी प्रयत्न करण्यापेक्षा स्वतःला कसे जिकवता येईल यासाठी प्रयत्न करावा.

7

कुत्रांना दगड मारायला बुध्दी लागत नाही, बुध्दी लागते त्याला भाकरी घालायला.

।। संत साहित्य ।।

संपूर्ण हरिपाठ वाचण्यासाठी येथे क्लिक करा

।। आनंदीक्षण ।।

विश्व स्वधर्म सूर्यें पाहो